Poipoi:"การเตรียมตัวรับ ความฉิบหาย ถ้าไม่เกิดคือ ผมชนะ และดีงาม แต่ถ้าเกิด ผมจะแพ้น้อยกว่าเดิม "
หัวข้อ: การจัดสรรสินทรัพย์เชิงกลยุทธ์เพื่อรับมือสภาวะวิกฤต (S.A.F.E. Portfolio)
ในความคิดของผม ผมกลัวในสิ่งที่ไม่น่าจะเกิด แต่หากเกิดขึ้นแล้วอาจสร้างความฉิบหายได้อย่างมหาศาล ผมจึงเริ่มแบ่งเงิน จากเงินที่มีอยู่อันน้อยนิด จัดสรรสินทรัพย์ประเภท S.A.F.E. (Strategic Assets for Emergencies) เพื่อเป็นกลยุทธ์รับมือความวิกฤต หากเหตุการณ์ไม่คาดฝันไม่เกิดขึ้น ผมถือว่าผม "ชนะ" (ที่ได้ความสบายใจ) แต่หากมันเกิดขึ้น ผมจะ "เจ็บตัวน้อยกว่าเดิม"
ถังแก๊ส LPG ใหม่สำรองอีกหนึ่งถัง และถ่านไม้ 20 กิโลกรัม
แบตเตอรี่ตะกั่ว-กรด 2 ก้อน, ถ่านไฟฉาย AA/AAA, ไฟแช็ค และไฟฉาย
ที่เปิดกระป๋อง, มีดพับสวิตซ์ (Victorinox), และมัลติทูล (Multitool)
วิทยุ AM/FM และไฟฉายที่เลือกใช้ถ่าน AA ทั้งคู่ เพื่อความง่ายในการสับเปลี่ยนและราคาประหยัด
ระบบปัจจัยพื้นฐาน: เครื่องกรองน้ำและยาสามัญประจำบ้าน (มีสำรองไว้เรียบร้อยแล้ว)
ความมั่นคงทางอาหาร:
ผมเลือกปลากระป๋องจากการคำนวณราคาต่อหน่วยโปรตีนอย่างละเอียด โดยเน้นประสิทธิภาพของโปรตีนมากกว่ารสชาติ เป้าหมายของผมคือการสำรองอาหารสำหรับ 5 ชีวิตให้เพียงพอสำหรับ 30 วัน ปัจจุบันเตรียมการไปได้แล้ว 20 วัน (20/30)
และยังมีผักกระป๋อง ผักดองเค็มกระป๋อง หอยลายกระป๋อง อาหารฉีกซองพร้อมทาน อีกด้วย
เหตุผลที่ผมต้องเป็นคนลงมือตุนของทั้งที่ผมมีรายได้ และเงินทุนน้อยที่สุดในบ้าน ก็เพราะคนอื่นเลือกเอาเงินไปใช้จ่ายในด้านอื่น หากผมไม่ทำก็คงไม่มีใครทำ แผนของผมอาจจะไม่ยิ่งใหญ่เท่าเรือโนอาห์ และแม้ว่า 30 วันจะมากกว่ามาตรฐาน 7 วันที่รัฐบาลทั่วโลกแนะนำ แต่มันอาจยังไม่พอหากเหตุการณ์ลากยาว เช่น วิกฤตน้ำมัน โรคระบาด หรือสงคราม
ผมไม่มีทุนพอจะสร้างบังเกอร์หรือเก็บเสบียงได้นานถึง 2-5 แบบในนิยาย แต่ผมจะทำในสิ่งที่ผมทำได้ให้ดีที่สุดภายใต้ทรัพยากรที่มี และ แค่ลงมือทำ ตอนนี้ ปลากระป๋อง บางเจ้า เริ่มของหมด และมีความน่าเสียดาย ที่ขนส่ง ทำลังปลากระป๋องแตกเสียหาย ทำให้ตนทุนแพงกว่าเดิม
